เกรสสสสสสสสสสสสสสสสสสส
.
.
.
.
.
.
.
.
ได้ฤกษ์อัพบล็อกแล้วววววววววววววว
.
.
.
.
.
.
.
ห้าทุ่มตรง.....ยังทันใช่มั้ย
.
.
.
.
.
.
วันนี้ผมจะมาแปะอีเวนท์วาเลนไทน์ล่ะครับ
.
.
.
.
.
แบบว่าเพิ่งตัดสินใจเล่นตอนวันเดธไลน์ ซึ่งก็คือวันนี้!!!!!
.
.
.
.
.
ด้นสดกันเลยทีเดียว //ซับ #ได้ข่าวว่าเวนท์นี้นานมากแล้วแต่เพิ่งมาตัดสินใจเล่น
.
.
.
.
.
.
.
เอาล่ะ แปะๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของรังมังกร
.
.
.
.
.
.

[EDN] Valentine’s Event บันทึกการเดินทางของยูริค

 

ผู้กล้าทั้งหลายได้โปรด....ช่วยข้าด้วยเถิด......

 

            ข้ายืนอ่านป้ายประกาศสีน้ำตาลด้วยความสนใจ เหตุผลบางอย่างทำให้ข้าต้องเร่งหา

ภารกิจทำและอีเวนท์นี้ก็ดูจะง่ายที่สุดแล้ว

            อ้อ ข้ามีนามว่ายูริค เป็นพรีสต์มือใหม่ที่เพิ่งผ่านการเปลี่ยนอาชีพไม่นานมานี้และเดินทางมาเรื่อยๆกับเพื่อนอีกสนิทอีกสองคน ซึ่งตอนนี้เหมือนว่าจะไม่อยู่นะ

            “อีเวนท์อย่างนั้นหรือ.....เพื่อนๆข้าจะสนใจหรือเปล่านะ....” ข้าบ่นออกมาเบาๆ ก็ข้าไม่อยากไปคนเดียวนี่นา...ถึงข้าจะไม่ได้กลัวมอนส์เตอร์พวกนั้น แต่การไปทำภารกิจคนเดียวก็ทำให้ข้ารู้สึกหวาดๆอยู่ดี

            “เจ้าสนใจไหม?” เสียงอันคุ้นหูดังขึ้นจากด้านหลัง ข้าหันกลับไปเพื่อมองต้นเสียงก็พบกับนักดาบผู้มีเส้นผมสีทองสว่างและรอยยิ้มเจิดจ้า ชิเร เพื่อนสนิทอีกหนึ่งคนของข้าที่ข้าพูดถึงเมื่อครู่ เขาช่วยเหลือข้าในหลายๆเรื่องเลยล่ะ เป็นคนดีมากๆเลย

            “อื้อ....สนใจน่ะ แต่ข้าไม่อยากไปคนเดียว....” ข้าก้มหน้าลงเล็กน้อยเพราะกลัวว่าจะถูกหัวเราะเยาะ ก็ข้าไม่ชอบไปทำภารกิจคนเดียวนี่นา.....ชิเรจะมองว่าข้าขี้กลัวเหมือนเด็กๆหรือเปล่านะ...

        “ไปด้วยกันไหม?” ผิดคาดเมื่อเพื่อนนักดาบของข้าเอ่ยปากชวนให้ไปทำภารกิจร่วมกันแทนที่จะหัวเราะ

            “เจ้าจะไปกับข้าหรือ?” ข้ายิ้มออกมาอย่างไม่ปิดบัง ดีใจจริงๆนะที่มีคนจะไปทำภารกิจเป็นเพื่อน

            “แน่นอน” ชิเรยิ้มสว่างไสวจนข้าแสบตา สารภาพว่าข้าเผลอหรี่ตาเพื่อให้การรับแสงของม่านตาข้าลดลงด้วยเล็กน้อย

            “ขอบคุณมากนะชิเร งั้นไปกันเถอะ”

            “เจ้าดูรีบแปลกๆนะ”

            “อ๋อ....ช่วงนี้แกรนไม่มีเงินใช้น่ะ ข้ากลัวจะโดนขายเลยต้องรีบหาเงินมาไว้ก่อน”

            “เอ่อ.....ข้าเข้าใจแล้ว...”

 

            ***************************************************************

 

            หลังจากวิ่งผ่านประตูต่างๆมาจนถึงดันเจียนอย่างรวดเร็วจนข้าเองก็ลืมไปเหมือนกันว่าวิ่งด้วยความเร็วเท่าไหร่ จริงๆแล้วข้าก็ไม่อยากรีบขนาดนี้นะ แต่ถ้ากลับไปทำอาหารเย็นไม่ทันเพื่อนๆข้าคงหิวแย่แน่ๆเลย

            “มอนส์เตอร์จะเยอะมากหรือเปล่านะ...” ข้าเอ่ยขึ้นเบาๆ การมาทำภารกิจแค่สองคนแถมข้ายังไม่ใช่สายโจมตี หากมีมอนส์เตอร์เยอะเกินไปคงจะเป็นที่ลำบากแก่ชิเรเป็นแน่

            “คงจะเยอะนะ แถมกลิ่นดอกไม้ยังทำให้มอนส์เตอร์ดุร้ายขึ้นด้วย” หวา....จริงหรือเปล่าน่ะ ข้าก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด นี่ข้าคงไม่ได้พาเพื่อนมาเสี่ยงใช่ไหม....

            “ข้า...จะเป็นภาระให้เจ้าหรือเปล่านะ....ข้าไม่ใช่สายโจมตีเสียด้วย...”

            “ไม่เป็นไรหรอก เจ้าอยู่หลังข้าน่ะดีแล้ว....”

            ตุบ.....

            เสียงของบางอย่างหล่นลงมาจากเบื้องบนประทับลงบนเส้นผมสีทองของชิเรอย่างงดงามก่อนร่วงลงสู่พื้น

            “อะไรน่ะ” ชิเรชี้สิ่งของปริศนาที่เพิ่งจะทำร้ายศีรษะของเขา ข้าย่อตัวลงเพื่อดูวัตถุที่ตกตามแรงโน้มถ่วงให้ชัดๆ

            “เหมือนจะเป็นถุงหรือกระเป๋านะ” ข้าตอบอย่างไม่แน่ใจ ก็รูปทรงมันคล้ายถุงก็ไม่เชิงกระเป๋าก็ไม่ใช่ หรือนี่จะเป็นหนึ่งในของที่ให้มาหากันนะ...

            “ข้าไม่แน่ใจว่าจะใช่ของเควสหรือเปล่านะ แต่ว่ามันจะได้มาง่ายๆขนาดนี้เลยหรือ?” ชิเรหัวเราะเล็กน้อย ข้าแอบเห็นด้วยนิดๆนะ ถ้าของเควสได้ง่ายขนาดนี้จะเป็นเควสได้ยังไงกันล่ะ....หรือข้ามองในแง่ร้ายเกินไป

            “แต่ถ้าเป็นของเควสจริงๆก็นับว่าเจ้าโชคดีมากเลยนะ.....” ......เล่นตกใส่หัวซะขนาดนี้

            “งั้นเก็บไว้ก่อนแล้วกัน...ไว้ข้าจะหาของให้เจ้าด้วย~” นักดาบผมทองเอ่ยกับข้าก่อนเดินนำออกไป

            “อ่ะ ขอบคุณมากเลยนะ ข้ารบกวนเจ้าอีกแล้ว...”

            “ไม่เป็นไรหรอก มันไม่ได้หายากอะไรนี่”

            พลั่ก......

            แต่เดินออกไปได้ไม่ทันไรก็มีเสียงประหลาดดังขึ้น ข้าวิ่งไปตามต้นเสียงก็พบกับเพื่อนร่วมปาร์ตี้กำลังอยู่ในสภาพหน้าทิ่มลงไปกับพื้น เอ่อ.......ข้าพลาดอะไรไป?

            “ชิเร เป็นอะไรหรือเปล่า????”

            “ไม่เป็นไร......แค่สะดุดกระเป๋า” อีกฝ่ายพูดพร้อมยกตัวต้นเหตุที่ทำให้ต้องหน้าคะมำขึ้นมาให้ข้าเห็น กระเป๋าจริงๆด้วยแฮะ....

            “งั้นใบนี้ก็ ของเจ้านะ” นักดาบหนุ่มยิ้มสว่างไสว ข้าขอขอบคุณรอยยิ้มนี้จริงๆเพราะรอบๆตัวพวกเรามืดมาก การยิ้มของเจ้าทำให้ข้าสามารถมองเห็นอะไรได้ชัดเจนขึ้นเยอะเลยชิเร...ข้าพูดจริงๆนะ...

            “ขอบคุณมะ......อุบ.....” ไม่ทันที่ข้าจะพูดขอบคุณได้จบประโยคก็มีอะไรบางอย่างลอยมากระแทกหน้าข้าอย่างพอดิบพอดี กลิ่นแบบนี้.....ดอกไม้เหรอ?

            “พวกแกน่ะ จะคุยกันอีกนานมั้ย รอจนเมื่อยแล้วนะเฟ้ย” นี่คือสิ่งที่ข้าจินตนาการได้จากท่าทางของมอนส์เตอร์หลังจากขว้างช่อดอกไม้มากระแทกหน้าข้า เอ่อ....ขอบคุณสำหรับของในเควสนะ ความหงุดหงิดของพวกเจ้าทำให้ข้าสำเร็จภารกิจได้ง่ายขึ้นหน่อย....

            เอ่อ....แต่ว่าสายตาของชิเรนี่ข้าควรจะจินตนาการว่าเขาคิดอะไรดี....ไอรอบๆตัวประมาณว่า “ข้าจะไปฆ่าพวกแกเดี๋ยวนี้” ล่ะมั้ง....

            “ได้ช่อดอกไม้มาช่อนึงแล้วล่ะ....ฮ.....ฮัดชิ่ว....” หวา....สงสัยเกสรดอกไม้เข้าจมูกข้าแน่นอนเลย ข้าแสบจมูกไปหมดแล้ว ฮ....ฮัดชิ่ว....

            “เป็นอะไรหรือเปล่า?”

            “แสบจมูกนิดหน่อยน่ะ...สงสัยข้าจะแพ้เกสรดอกไม้พวกนี้ซะแล้ว...แต่ว่ารีบไปเถอะ เดี๋ยวจะโดนมาอีกช่อนะ”

            “ถ้ามาอีกข้ายินดีปากลับไปเป็นเล่ม...”

            “หนังสือหรือ???”

            “เปล่า....ดาบ....”

 

            ****************************************************************

 

            หลังจากสบายๆกันมาได้ซักพักน่าจะถึงเวลาที่ควรจะต่อสู้อย่างจริงจัง ข้าร่ายบลัฟโจมตีและคุ้มกันให้ทั้งตัวข้าและชิเรก่อนมุ่งตรงเข้าจัดการมอนส์เตอร์ตรงหน้า(ก่อนพวกมันจะรากงอก)

            Lightening Relic ถูกตั้งขึ้นปล่อยกระแสไฟฟ้าทำลายศัตรูรอบด้านไปพร้อมๆกับสายฟ้าที่ข้าใช้สังหารมอนส์เตอร์ไปมากมาย ถัดออกไปชิเรกำลังใช้ดาบเล่มยักษ์ฟาดฟันศัตรูอย่างไม่ลดละด้วยท่าทางคล่องแคล่วและว่องไวเมื่อรวมกับสกิลการโจมตีที่รุนแรงนั้นก็ลดจำนวนของมอนส์เตอร์ลงได้อย่างรวดเร็ว

            “ช่อดอกไม้ครบแล้ว....แต่ยังไม่ถึงบอสเลยนะ....” ข้าเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย เมื่อดอกไม้ทั้ง8ช่ออยู่ในกระเป๋าสัมภาระของพวกเราทั้งสองคนตั้งแต่ดันเจี้ยนยังไม่เสร็จสิ้น

            “กระเป๋าที่เราเจออาจจะเป็นของหลอกก็ได้นะ...” นักดาบผมทองเอ่ยตอบ ข้าพยักหน้าเห็นด้วยก่อนร่ายฟื้นพลังให้ทั้งตัวข้าเองและเพื่อนร่วมปาร์ตี้

            “ขอบคุณนะ ยู”

            “อื้อ ไปกันต่อเถอะ.....”

 

            *****************************************************************

           

           

            “ขอบคุณท่านมากท่านผู้กล้า เท่านี้ข้าก็เอาของไปส่งได้แล้ว” รอยยิ้มของเด็กส่งของถูกส่งมาให้ข้าสองคนพร้อมคำขอบคุณและเงินรางวัลก่อนวิ่งลับหายไปจากสายตา

            “เป็นภารกิจที่สนุกดีเหมือนกันนะ” ข้าเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม แม้ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำภารกิจ แต่ก็เป็นครั้งแรกที่รับภารกิจเกี่ยวกับอีเวนท์ เลยทำให้ข้ารู้สึกแปลกใหม่ล่ะมั้ง

            “นั่นสินะ....ถ้ามีอีกล่ะก็ ไปด้วยกันไหม?” นักดาบหนุ่มด้านข้างเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มสว่างไสวเช่นเคย ข้าพยักหน้าตอบรับด้วยความยินดีแต่ก็ไม่ลืมที่จะหรี่ตาเพื่อรับแสงให้น้อยที่สุดเหมือนเดิม

            “จริงสิ......ไหนๆภารกิจก็สำเร็จแล้ว วันนี้ข้าทำอาหารพิเศษดีกว่า”

            “โอ้ ก็ดีนะ”

 

            *-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

 

แกรน – เดี๋ยวดิ......พวกเจ้าไปภารกิจแน่เหรอ

ยู – ก็ใช่น่ะสิ....ทำไมหรือ?

แกรน – หนุงหนิงกันจนมอนหมั่นไส้ขนาดนั้นข้านึกว่าไปเดท

ยู – เดท? คืออะไร???

แกรน – เอ่อ......ช่างเหอะ.......

******************************************************************
จบเถิด ถถถถถถถถถถถถ
.
.
.
.
ปั่นอีเวนท์แบบไฟลนก้นนี่เร้าใจดีนะครับ แต่มันออกมาไม่ดีเท่าไหร่แฮะ//ซับ
.
.
.
.
ไว้แก้ตัวใหม่เวนท์หน้านะคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

Comment

Comment:

Tweet

*สครีมมมมมมมม*
คู่นี้มันคู่จิ้นแห่งednชัดชัดดดดดฟฟฟ
น่ารักน่าอิจฉราจริงๆเลยเชียวฟฟฟฟ
ยูริคใสซื่อมาก 55555555555555
น่ารักฟฟฟฟ

#2 By 。✖ L i N N i E ✖。 on 2013-03-16 12:53

หนุ่งหนิงกันซะ ไม่ต้องตั้งชื่อเอนทรี่เควสแล้ว 
ตั้งไปเลยว่าเดทในวันวาเลนไทน์เถอะ//จริงจัง

#1 By Demine on 2013-03-16 10:16

Recommend